Z głębokim żalem przyjęliśmy wiadomość o śmierci prof. dr. hab. n. med. Andrzeja Mackiewicza, wybitnego onkologa, immunologa i naukowca, od wielu lat związanego z poznańskim środowiskiem akademickim i onkologicznym.
Prof. Andrzej Mackiewicz był członkiem Polskiego Towarzystwa Onkologicznego od 1992 roku. Przez ponad trzy dekady pozostawał częścią środowiska PTO, aktywnie uczestnicząc w życiu naukowym polskiej onkologii oraz inicjatywach służących wymianie wiedzy i rozwojowi nowych metod leczenia nowotworów.
Jego działalność naukowa i zawodowa była związana przede wszystkim z Uniwersytetem Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu oraz Wielkopolskim Centrum Onkologii im. Marii Skłodowskiej-Curie. Był twórcą i wieloletnim kierownikiem Katedry Biotechnologii Medycznej Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, specjalistą w zakresie patomorfologii, chorób wewnętrznych i onkologii klinicznej.
Prof. Mackiewicz należał do pionierów immunoterapii nowotworów w Polsce. Międzynarodowe uznanie przyniosły mu przede wszystkim badania nad genetycznie modyfikowanymi szczepionkami przeciwnowotworowymi, w szczególności rozwijana przez jego zespół terapia chorych na czerniaka. Jego działalność naukowa łączyła badania podstawowe z praktyką kliniczną i poszukiwaniem nowych możliwości leczenia pacjentów z chorobami nowotworowymi. Jego dorobek naukowy to ponad 400 publikacji, ponad 500 doniesień zjazdowych, 27 rozdziałów w książkach. Jest też współredaktorem 7 książek, w tym 6 wydanych na Zachodzie oraz redaktorem 2 monografii.
Profesor przez wiele lat integrował środowisko onkologiczne wokół przedsięwzięć naukowych i edukacyjnych. W 2006 roku, jako redaktor naczelny czasopisma „Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia”, aktywnie promował odbywający się w Poznaniu II Kongres Onkologii Polskiej – jedno z najważniejszych interdyscyplinarnych spotkań krajowego środowiska onkologicznego, organizowane przez Polskie Towarzystwo Onkologiczne.
Prof. Andrzej Mackiewicz pełnił wiele ważnych funkcji w środowisku naukowym. Był m.in. prezesem Polskiego Towarzystwa Immunologii Doświadczalnej i Klinicznej, członkiem komitetów Polskiej Akademii Nauk. Pozostawił po sobie znaczący dorobek naukowy, ale także pokolenia lekarzy i naukowców, których inspirował do rozwijania nowoczesnej, opartej na badaniach onkologii.
Zarząd Główny PTO oraz członkowie Polskiego Towarzystwa Onkologicznego składają Rodzinie i Bliskim Profesora, Jego Współpracownikom, Studentom oraz całemu środowisku poznańskiej onkologii najszczersze wyrazy współczucia.